سه شنبه ۱۳۹۱/۰۹/۲۸ - ۷:۲۵ ق.ظ - likemoon -
و اما اندر خلاقیت بعضی ها ..................
یکشنبه ۱۳۹۱/۰۹/۲۶ - ۹:۳۹ ب.ظ - likemoon -
هر جا دلت شکست قبل رفتن خودت جاروش کن تا هر ناکسی منت
دستای زخمیشو رو سرت نذاره...
دوشنبه ۱۳۹۱/۰۹/۱۳ - ۶:۵۲ ق.ظ - likemoon -
شعر عاشقانه بسیار زیبا
ز چشمت اگر چه دورم هنوز….پر از اوج و عشق و غرورم هنوز
اگر غصه بارید از ماه و سال….به یاد گذشته صبورم هنوز
شکستند اگر قاب یاد مرا…..دل شیشه دارم بلورم هنوز
سفر چاره دردهایم نشد….. پر از فکر راه عبورم هنوز
ستاره شدن کار سختی نیست…. گرشتم ولی غرق نورم هنوز
پر از خاطرات قشنگ توام…..پر از یاد و شوق و مرورم هنوز
ترا گم نکردم خودت گم شدی……من شیفته با تو جورم هنوز
اگر جنگ با زندگی ساده نیست…..در این عرصه مردی جسورم هنوز
اگر کوک ماهور با ما نساخت…..پر از نغمه پک و شورم هنوز
قبول است عمر خوشی ها کم است…..ولی با توام پس صبورم هنوز
پنجشنبه ۱۳۹۱/۰۹/۰۹ - ۱۱:۴۳ ق.ظ - likemoon -
دلم گرم است
چه زیبا خالقی دارم
دلم گرم است می دانم
که فردا بازخورشیدی
میان آسمان ، چون نور می آید
شبی می خواندم با مهر
سحر می راندم با ناز
چه بخشنده خدای عاشقی دارم
که می خواند مرا، باآنکه می داند گنهکارم
اگررخ بربتابانم
دوباره، می نشیند بر سر راهم
دلم را می رباید، با طنین گرم زیبایش
که در قاموس پاک کبریایی، قهر، نازیباست
چه زیبا عاشقی را دوست می دارم
دلم گرم است می دانم که می داند
بدون لطف او ، تنهای تنهایم
اگر گم گرده ام من راه و رسم بندگی ، اما
دلم گرم است ، می دانم
خدای من ، خدایی خوب می داند
و می داند که سائل را نباید دست خالی راند
دلم گرم خداوندی ست
که با دستان من ،گندم برای یا کریم خانه می ریزد
و با دستان مادرکاسه آبی برای قمر ی تشنه
دلم گرم خداوند کریم خالق نوری ست
که گر لایق بداند
روشنی بخشد، به کرم کوچکی با نور
دلم گرم خداوندصبوروخالق صبری ست
که شب ها می نشیند درکنارم
تاببیندمی رسد آن شب، که گویم عاشقش هستم
خداوتدا ، دعا برآن که آزار مرا اندیشه می دارد، نشانم ده
لب و اندیشه و دست مرا ، نیکی عطا فرما
خداوندا ، هر آن کس را که با این واژگان مرگ ، هر شب جمله می سازد
به سرمشق نوشتن از تولد رهنمون فرما
خداوندا، سعادت را نشانش ده
زخودخواهی رهایی ده
خداوندا ، مسلمانی عطایش کن
نخشکاند هزاران شاخه زیبای مریم را
نبندد پای زیبای پرستو را
نسوزاند پر پروانه های عاشق گل را
نچیند بال مینا را
قفس آواز بلبل؟ شرم از این بیداد
شکستن قامت گل ؟ وای من هیهات
دعایت می کنم ای آن که ویران می کنی دل را
تو هم زین پس ببینی بغض مادررا
هراس و شرم بابا را
بفهمی معنی هم سفره بودن را
تو را ای نیش ، نوشت آرزو دارم
تو را ای زخم بر دل ها
دعایت می کنم روزی بنوشی از طهور ساغر رحمانی هستی
تو را ای آن که خنجر را به خون صد پرنده آشنا کردی
چه زیبا خالقی دارم
دلم گرم است می دانم
که فردا بازخورشیدی
میان آسمان ، چون نور می آید
شبی می خواندم با مهر
سحر می راندم با ناز
چه بخشنده خدای عاشقی دارم
که می خواند مرا، باآنکه می داند گنهکارم
اگررخ بربتابانم
دوباره، می نشیند بر سر راهم
دلم را می رباید، با طنین گرم زیبایش
که در قاموس پاک کبریایی، قهر، نازیباست
چه زیبا عاشقی را دوست می دارم
دلم گرم است می دانم که می داند
بدون لطف او ، تنهای تنهایم
اگر گم گرده ام من راه و رسم بندگی ، اما
دلم گرم است ، می دانم
خدای من ، خدایی خوب می داند
و می داند که سائل را نباید دست خالی راند
دلم گرم خداوندی ست
که با دستان من ،گندم برای یا کریم خانه می ریزد
و با دستان مادرکاسه آبی برای قمر ی تشنه
دلم گرم خداوند کریم خالق نوری ست
که گر لایق بداند
روشنی بخشد، به کرم کوچکی با نور
دلم گرم خداوندصبوروخالق صبری ست
که شب ها می نشیند درکنارم
تاببیندمی رسد آن شب، که گویم عاشقش هستم
خداوتدا ، دعا برآن که آزار مرا اندیشه می دارد، نشانم ده
لب و اندیشه و دست مرا ، نیکی عطا فرما
خداوندا ، هر آن کس را که با این واژگان مرگ ، هر شب جمله می سازد
به سرمشق نوشتن از تولد رهنمون فرما
خداوندا، سعادت را نشانش ده
زخودخواهی رهایی ده
خداوندا ، مسلمانی عطایش کن
نخشکاند هزاران شاخه زیبای مریم را
نبندد پای زیبای پرستو را
نسوزاند پر پروانه های عاشق گل را
نچیند بال مینا را
قفس آواز بلبل؟ شرم از این بیداد
شکستن قامت گل ؟ وای من هیهات
دعایت می کنم ای آن که ویران می کنی دل را
تو هم زین پس ببینی بغض مادررا
هراس و شرم بابا را
بفهمی معنی هم سفره بودن را
تو را ای نیش ، نوشت آرزو دارم
تو را ای زخم بر دل ها
دعایت می کنم روزی بنوشی از طهور ساغر رحمانی هستی
تو را ای آن که خنجر را به خون صد پرنده آشنا کردی
دعایت می کنم عاشق شوی بر یاکریم و هدهد و مینا
کیوان شاهبداغی
شعر شب نهم یک مثنوی نود بیتی هست که دو سه سال قبل سروده شده ...هر چند کمی طولانی اما خالی از لطف نیس
شنبه ۱۳۹۱/۰۹/۰۴ - ۸:۲۳ ق.ظ - likemoon -
جمعه ۱۳۹۱/۰۹/۰۳ - ۴:۱۱ ب.ظ - likemoon -
سرش به نیزه به گل های چیده می ماند
به فجر از افق خون دمیده می ماند
یگانه بانوی پرچم به دوش عاشورا
به نخل سبز ز ماتم تکیده می ماند
میان خیمه ی آتش گرفته، طفل دلم
به آهویی که ز مردم رمیده می ماند
شب است گوش یتیمان ز ضربت سیلی
به لاله های ز حنجر دریده می ماند
رقیه طفل سه ساله که حوری حرم است
به آن که رنج نود ساله دیده می ماند
امام صادق حق پشت ناقه ی عریان
به زیر یوغ چو ماه خمیده می ماند
شوم فدای شهیدی که در کنار فرات
به آفتاب به خون آرمیده می ماند
هلال یک شبه ی من، ز چیست خونینی؟
نگاه تو به دل داغ دیده می ماند
حکایت احد و اشک چشم خونینش
به اختران ز گردون چکیده می ماند
مشخصات وب
به وبلاگ خودتون خوش آمدید امیدوارم لحظاتی شاد را در این وبلاگ تجربه کنید
موضوعات وب
پیوندها
آرشیو وب
- بهمن ۱۳۹۴
- دی ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- اسفند ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۱
- دی ۱۳۹۱
- آذر ۱۳۹۱
- آبان ۱۳۹۱
- مهر ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- بهمن ۱۳۸۹
- دی ۱۳۸۹
- آرشيو